"Hazırlar Ama Gitmelerini İstemedim": Trump’ın Kürt Hamlesi ve İran’ın "Kışkırtma" Cevabı

ABD Başkanı Trump Kürtlerin İran’a Giriş İddialarını Reddederken, Tahran’dan "Vekil Güç Oyunu Bozuldu" Çıkışı Geldi

Orta Doğu’da sekizinci gününe giren savaşta, psikolojik harp ve "kara gücü" tartışmaları yeni bir boyuta evrildi. ABD Başkanı Donald Trump, Dover Hava Üssü'nde yaptığı açıklamada, Kürt güçlerinin İran operasyonlarına karadan katılmasına dair iddiaları manipülatif bir dille yanıtladı. 

Kürtlerle "çok iyi dost" olduklarını ve onların "acı çekmesini istemediğini" vurgulayan Trump, Kürt güçlerinin operasyona hazır olduğunu ancak kendisinin savaşı karmaşıklaştırmamak adına buna izin vermediğini öne sürdü. 

Trump’ın bu "korumacı" tavrı, uluslararası kamuoyunda ABD’nin müttefiklerini ateşe atmaktan kaçındığı imajını oluşturma çabası olarak yorumlandı.

Ancak eş zamanlı olarak İran cephesinden gelen açıklamalar, bu tablonun arka planındaki diplomatik ve askeri başarısızlığı işaret ediyor. 

İran Ulusal Güvenlik Yüksek Konseyi Genel Sekreteri Ali Laricani, ABD ve İsrail’in İran’daki Kürt unsurları Tahran yönetimine karşı silahlı bir kalkışmaya teşvik etmek için sekiz gündür yoğun bir çaba sarf ettiğini, ancak bu senaryonun "Kürt halkının ferasetiyle" çöktüğünü savundu. 

Laricani, ABD’nin Suriye’deki sicilini hatırlatan Kürt grupların bu "parçalama" projesine dahil olmadığını iddia ederek, Washington’un bölgedeki etnik fay hatlarını tetikleme girişiminin başarısız olduğunu vurguladı.

Savaşın sahadaki dengelerinde ise Laricani’den çarpıcı bir iddia geldi: ABD askerlerinin esir alındığı bilgisi. 

Trump yönetiminin kayıpları halkından sakladığını öne süren Laricani, yapay zeka araçlarıyla yayılan "moral bozucu" haberlere rağmen direnişin sürdüğünü belirtti. Trump’ın "Kürtleri ben durduruyorum" açıklaması ile Laricani’nin "Kürtler oyuna gelmedi" tezi arasındaki bu keskin zıtlık, bölgedeki kara harekatı düğümünün kimin elinde olduğu sorusunu gündemin en başına taşıdı.

Diplomatik Satrançta Öne Çıkan Başlıklar

Trump’ın Manipülasyonu: Kürtlerin "hazır" olduğunu söyleyerek tehdit dozunu koruyan Trump, "gitmelerini istemedim" diyerek askeri başarısızlığı veya isteksizliği siyasi bir lütuf gibi sundu.

Laricani’nin İddiası: ABD’nin etnik grupları kışkırtarak İran’ı parçalamayı hedeflediği, ancak bölge halklarının "eski senaryolara" kanmadığı ifade edildi.

Esir Asker Krizi: Tahran, bir grup Amerikan askerinin ellerinde olduğunu ve Trump’ın bu gerçeği çarpıttığını iddia ederek baskıyı artırdı.

Asimetrik Harp ve Psikolojik Manipülasyonun Kırılma Noktası

Haber akışındaki bu zıtlıklar, askeri literatürde "stratejik dezenformasyon" ve "vekil güçlerin pasif direnişi" olgularını doğrular niteliktedir. 

Trump’ın "Kürtlerin acı çekmesini istemiyorum" şeklindeki insani vurgusu, aslında sahadaki Kürt unsurları İran’a karşı bir kara gücü olarak mobilize etme politikasının sekteye uğramasını perdeleyen bir halkla ilişkiler manevrasıdır. 

Laricani’nin açıklamalarıyla birleştiğinde ortaya çıkan bilimsel veri şudur: ABD, maliyetli bir kara savaşını Kürt unsurlara devretmek istemiş, ancak yerel aktörlerin bölgesel hafızası (özellikle Suriye ve geçmişteki terk edilmişlikler) bu kışkırtmanın önüne bir set çekmiştir.

 Trump’ın "gitmelerini istemedim" çıkışı, sahadaki bu "mecbur bırakma" politikasının sonuçsuz kalmasının ardından geliştirilen bir savunma mekanizmasıdır. 

Bu durum, savaşın sadece füzelerle değil, müttefikleri ikna ve manipüle etme becerisi üzerinden yürüdüğünü kanıtlamaktadır.

Savaş mı, Stratejik Geri Çekilme mi?

Kürtlerin kara harekatına dahil edilip edilmeyeceği sorusu, hem Washington hem de Tahran için bir "turnusol kağıdı" işlevi görüyor. 

Eğer Kürt güçleri bu provokasyonlara kapılmamaya devam ederse, Trump’ın "ucuz askeri maliyet" planı çökebilir ve bu durum bölgedeki büyük yangının durması için beklenmedik bir fırsat kapısı aralayabilir.

Kaynak: İran Devlet Medyası (Mizan), ABD Beyaz Saray Havuzu Gazetecileri, Max Haber Strateji Masası, Rudaw.